Feeds:
Posts
Comments

Archive for August, 2010

Τις τελευταίες μέρες δόθηκε δημοσιότητα στο πρόβλημα της κάλυψης κενών θέσεων διδασκόντων σε πολυάριθμα σχολεία της Ελλάδας. Το πρόβλημα αυτό οφείλεται στο αυξημένο κύμα φυγής διδασκόντων δυσαρεστημένων με τις νέες ρυθμίσεις για το ασφαλιστικό.

Έχοντας ως μοναδικά κίνητρα:

  • την ανάγκη επίλυσης του προβλήματος προς όφελος των μαθητών της χώρας εν όψει του λίγου χρόνου που απομένει μέχρι την έναρξη της σχολικής χρονιάς
  • την καταπολέμιση της ανεργίας το επίπεδο της οποίας είναι ανησυχητικό

και εφόσον δεν μπορούν να καλυφθούν τα κενά από αναπληρωτές, θέλω να προτείνω στους αρμόδιους παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας την εξής δράση:

Να προβούν σε μία ανοιχτή, δημόσια πρόσκληση σε ανέργους, που κατέχουν κατάλληλο επιστημονικό υπόβαθρο (π.χ. πτυχίο Πανεπιστημίου), για να καλύψουν εκείνοι – προσωρινά έστω – τις ανάγκες που παρουσιάζονται.

Στα πλαίσια μιας τέτοιας δράσης, θα μπορούσε να γίνει από τον κάθε ενδιαφερόμενο μία υποβολή βιογραφικού σημειώματος και μία απλή αίτηση στο Υπουργείο. Μία επιτροπή θα αξιολογούσε τα βιογραφικά σημειώματα και θα διενεργούσε προσωπικές συνεντεύξεις των υποψηφίων. Στους υποψηφίους που πληρούν τα σχετικά κριτήρια η επιτροπή θα πρότεινε θέσεις προς κάλυψη. Το σχήμα αυτό θα διαρκούσε όσο χρειάζεται μέχρι να ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες για την πλήρωση των θέσεων μέσω ΑΣΕΠ από άτομα, που επιδιώκουν μία πιό μόνιμη ενασχόληση ως διδάσκοντες.

Σέβομαι τις επιλογές των διδασκόντων που επέλεξαν να φύγουν από τις θέσεις τους ενόψει ρυθμίσεων του ασφαλιστικού που τους δυσχεραίνουν την οικονομική τους πορεία και κατάσταση. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του και η κριτική αυτών δεν είναι ο σκοπός αυτού του σημειώματος. Όμως, δεν είναι κρίμα να μένουν οι μαθητές μας χωρίς δάσκαλο και ταυτόχρονα να υπάρχουν άνεργοι, που να έχουν – μεταξύ άλλων – την ικανότητα να διδάξουν, και να μην μπορούν να βρουν μια δουλειά;

Advertisements

Read Full Post »

Για την ελληνική μετάφραση, πατήστε εδώ.

I must admit that I am a newcomer to the world of Harry Potter. Actually, I started reading the first book in the series after the publication of the seventh and last; and I have just finished reading the fourth instalment, so I have three more to go… (If you comment on this post, please, no spoilers!)

I have really enjoyed reading the first four books. I found that the entire storyline is beautifully constructed and carefully laced with many opportunities where one can ponder on the deeper meaning of things, such as friendship, loyalty and choice.

I was also impressed when I discovered some parallels between Harry’s world and that of Information Technology, hence the reason for this post… Let me explain.

There is practically no mention of anything remotely related to a computer throughout the first four books and I have no reason to believe that this will change in the next three. I say “practically”, because I would disregard a reference to Dudley Dursley’s ownership of a Playstation: This doesn’t make any difference to the story.

However, there are two occasions where the author introduces concepts, which made me think that she must have been inspired by Information Technology.

To begin with, take the magical diary appearing in the second book (“the Chamber of Secrets”). Its pages are all blank. When somebody writes some text on any one of the pages, this disappears after a while; and then, all of a sudden, another piece of text appears in its place, in reply to the original. Its writer is invisible, but later on it turns out that it is none other than Lord Voldemort who is using this mechanism to communicate with and ultimately control Ginny Weasley. She, of course, does not suspect anything wrong.

I could not help thinking that this was J. K. Rowling’s way of telling her readers to beware of Internet chat rooms. And we all know how dangerous these have proved to be… The author has very cleverly captured and depicted this situation of writing some text at a computer, clicking on a button to submit it over the Internet and receiving a reply from a user at the other end.

The second example is the “Priore Incatatem” spell in the fourth book (“the Goblet of Fire”). When utilised with a wand, this spell seems to produce some sort of representation of the last spell that was actually performed with that wand. Well, this certainly brings to mind the DOSkey mechanism. If you have used MS-DOS in the past, you should remember this command: It would allow one to give the immediately previous command to one’s computer. Of course, it went further than that, as it allowed the running of a number of previous commands. A similar resemblance can be found between “Priore Incatatem” and the every-day undo mechanism in a word processor of today; not that the spell is capable of undoing a previous spell with the same ease!

I shall soon begin reading the fifth book, “the Order of the Phoenix”. I trust that I will find more examples such as these two and I will then have reason to return to this topic.


Ο Χάρι Πότερ και ο Κόσμος της Πληροφορικής Τεχνολογίας

Πρέπει να παραδεχτώ ότι είμαι νεοεισερχόμενος στον κόσμο του Χάρι Πότερ. Στην πραγματικότητα, ξεκίνησα να διαβάζω το πρώτο βιβλίο της σειράς μετά την έκδοση του εβδόμου και τελευταίου. Και έχω μόλις τελειώσει την ανάγνωση του τετάρτου μέρους, επομένως έχω άλλα τρία ακόμα… (Εάν γράψετε σχόλια πάνω σ’ αυτήν την ανάρτηση, παρακαλώ, όχι στοιχεία που μπορούν να υποδηλώσουν την εξέλιξη της υπόθεσης!)

Πραγματικά χάρηκα την ανάγνωση των πρώτων τεσσάρων βιβλίων. Βρήκα την όλη ιστορία όμορφα φτιαγμένη και προσεκτικά διανθισμένη με πολλές ευκαιρίες για να στοχαστεί κανείς πάνω στο βαθύτερο νόημα κάποιων πραγμάτων, όπως η φιλία, η αφοσίωση και η επιλογή.

Επίσης εντυπωσιάστηκα όταν ανακάλυψα κάποιους παραλληλισμούς μεταξύ του κόσμου του Χάρι και εκείνου της Πληροφορικής Τεχνολογίας, εξ ου και ο λόγος για την παρούσα ανάρτηση… Επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω.

Πρακτικά, δε γίνεται λόγος για κάτι που να σχετίζεται, έστω και λίγο, με υπολογιστές και στα τέσσερα πρώτα βιβλία. Και δεν έχω λόγο να περιμένω ότι αυτό θα αλλάξει στα επόμενα τρία. Λέω “πρακτικά”, γιατί δε θα ελάμβανα υπόψη μου μία αναφορά στο ότι ο Ντάντλεϊ Ντάρσλυ κατέχει ένα Playstation: Αυτό δεν κάνει καμμία διαφορά στην ιστορία.

Ωστόσο, υπάρχουν δύο σημεία όπου η συγγραφέας εισάγει ιδέες, που με κάνουν να σκεφτώ ότι θα πρέπει να έχει εμπνευστεί από την Πληροφορική Τεχνολογία.

Αρχικά, θυμηθείτε το μαγικό ημερολόγιο που εμφανίζεται στο δεύτερο βιβλίο (“η Κάμαρα με τα Μυστικά”). Οι σελίδες του είναι όλες κενές. Όταν κάποιος γράψει κείμενο σε οποιαδήποτε σελίδα, αυτό έπειτα από λίγο εξαφανίζεται. Και τότε, ξαφνικά, ένα άλλο κείμενο εμφανίζεται στη θέση του προηγούμενου, σαν απάντηση σ’ αυτό. Αυτός που το γράφει είναι αόρατος, αλλά αργότερα αποκαλύπτεται ότι δεν είναι άλλος από τον Λόρδο Βόλντεμορτ, που χρησιμοποιεί αυτό το τέχνασμα για να επικοινωνήσει και τελικά να αποκτήσει έλεγχο πάνω στην Τζίνι Ουέσλι. Εκείνη, βέβαια, δεν υποψιάζεται τίποτε κακό.

Δεν μπορούσα να μη σκεφτώ ότι αυτός ήταν ο τρόπος της Τζ. Κ. Ρόουλιγκ να πει στους αναγνώστες της να προσέχουν τις συζητήσεις (chat rooms) στο Διαδίκτυο. Και όλοι γνωρίζουμε πόσο επικίνδυνες έχουν αποδειχτεί αυτές… Η συγγραφέας έχει συλλάβει και απεικονίσει με πολύ έξυπνο τρόπο αυτήν την κατάσταση όπου κάποιος γράφει κείμενο σε έναν υπολογιστή, πατάει ένα κουμπί για να το υποβάλλει διαμέσου του Διαδικτύου και λαμβάνει μία απάντηση από έναν χρήστη στην άλλη άκρη.

Το δεύτερο παράδειγμα είναι το ξόρκι “Προηγούμενο Ξόρκι” στο τέταρτο βιβλίο (“το Κύπελλο της Φωτιάς”). Όταν χρησιμοποιείται με ένα ραβδί, αυτό το ξόρκι φαίνεται να παράγει μια αναπαράσταση του τελευταίου ξορκιού που στην πραγματικότητα διενεργήθηκε με αυτό το ραβδί. Λοιπόν, αυτό σίγουρα θυμίζει το μηχανισμό DOSkey. Εάν έχετε χρησιμοποιήσει το MS-DOS παλιότερα, θα πρέπει να θυμάστε αυτήν την εντολή: Αυτή επέτρεπε σε κάποιον να δώσει την αμέσως προηγούμενη εντολή στον υπολογιστή του. Βέβαια, έκανε περισσότερα, μιας και επέτρεπε να δοθούν και άλλες προηγούμενες εντολές. Μία παραπλήσια ομοιότητα φαίνεται μεταξύ του “Προηγούμενο Ξόρκι” και της καθημερινής λειτουργίας αναίρεσης σε έναν επεξεργαστή κειμένου του σήμερα. Όχι ότι το ξόρκι είναι ικανό να αναιρέσει ένα προηγούμενο ξόρκι με την ίδια ευκολία!

Σύντομα θα ξεκινήσω να διαβάζω το πέμπτο βιβλίο, “το Τάγμα του Φοίνικα”. Πιστεύω ότι θα βρω κι άλλα παραδείγματα όπως αυτά τα δύο και τότε θα έχω λόγο να επιστρέψω σ’ αυτό το θέμα.

Read Full Post »

%d bloggers like this: